Ahşap, yapı ve eşya yapımında kullanılan işlenmiş ağaç malzemedir. Sözcük Arapça haşeb (odun) kökünden gelir.
Odun, kereste ve ahşap
Üçü aynı şeyin farklı aşamalarıdır. Odun yakmalık ağaç parçasıdır. Kereste biçilmiş ama henüz işlenmemiş hâlidir. Ahşap ise kurutulmuş, ölçüsüne getirilmiş ve kullanıma hazır olanıdır. Bu yüzden şöminede odun yakılır, depoda kereste durur, evde ahşap kullanılır.
Cümle içinde kullanımı
- Deniz kenarındaki ahşap ev, yıllara rağmen ayakta duruyordu.
- Masayı ahşaptan yapmayı, metale göre daha sıcak buluyordu.
- Ahşap merdiven her adımda hafifçe gıcırdıyordu.
- Nemli ortamda ahşap zamanla kabarır.
- Ustaya göre iyi ahşap, kesildikten sonra en az bir yıl beklemeliydi.
Yaygın kullanım alanları
Ahşap, yapı taşıyıcısı olarak da (kiriş, direk) kaplama olarak da kullanılır. Anadolu'daki geleneksel evlerin çoğu ahşap iskelet üzerine kurulmuştur; bu yapı türüne hımış denir ve depreme dayanıklılığıyla bilinir.
Yakın anlamlı kelimeler
Kereste, tahta ve ağaç yakın anlamlıdır. Tahta ahşabın ince ve yassı biçimde kesilmiş hâlini anlatır. Ağaç ise hem canlı bitkiyi hem malzemeyi karşılayabilir, bu yüzden teknik metinlerde ahşap tercih edilir.
Akılda kalan bir ayrıntı
Ahşabın yönü önemlidir: lif yönüne dik kesilen bir parça, lif boyunca kesilene göre çok daha kolay kırılır. Marangozların bir tahtayı çevirip uzun uzun bakmasının sebebi budur.