Alkış, beğeniyi göstermek için elleri birbirine vurarak çıkarılan sestir. Türkçe kökenli bir sözcüktür.
Kelimenin anlamı
Alkış, bir topluluğun onayını gösteren en hızlı işarettir: söz gerektirmez, herkes aynı anda katılabilir ve şiddeti beğeninin derecesini gösterir. Mecazi kullanımında ise ses değil takdir anlatılır; "alkış almak" için gerçekten alkışlanmak gerekmez.
Cümle içinde kullanımı
- Perde kapanınca salon dakikalarca alkışla çınladı.
- Konuşmasını bitirdiğinde kimse alkışlamadı, bu onu şaşırttı.
- Çocuk ilk adımını atınca ailesi alkış tuttu.
- Kararı açıklayınca beklenmedik bir alkış koptu.
- Bu iş alkış toplamak için değil, doğru olduğu için yapıldı.
Deyimler ve kalıp kullanımlar
- Alkış tutmak — sürekli ve ritimli biçimde alkışlamak.
- Alkış toplamak — beğeni ve takdir kazanmak.
- Alkış koptu — ani ve gür bir alkışın başlaması.
- Alkışa boğulmak — çok yoğun biçimde alkışlanmak.
Yakın anlamlı kelimeler
Takdir, beğeni ve övgü yakın anlamlıdır. Takdir değerin fark edilmesini, övgü ise sözle ifade edilmesini anlatır. Alkış bu ikisinin sessiz ama en görünür biçimidir. Karşıtı yuhalamadır.
Akılda kalan bir ayrıntı
Tiyatro ve konser salonlarında alkışın ne zaman başlayacağı yazısız bir kurala bağlıdır. Klasik müzik konserlerinde eserin bölümleri arasında alkışlanmaz; alkış eserin tamamı bitince gelir.