Arife, bayram ya da önemli bir günden önceki gündür. Arapça kökenlidir.
Kelimenin anlamı
Arife yalnızca bir tarih değil, bir HÂLDİR: hazırlığın tamamlandığı, beklentinin yükseldiği zamandır. Bu yüzden sözcük, bayram dışındaki büyük olaylar için de kullanılabilir.
Arife günü
Halk arasında arife günü, bayram hazırlıklarının tamamlandığı gündür: evler toplanır, tatlılar yapılır, ziyaret planları kurulur. Pek çok yörede mezarlık ziyareti de bu güne denk getirilir. Okullarda arife günü yarım gün yapılması yaygın bir uygulamadır.
Cümle içinde kullanımı
- Arife günü çarşı sabahtan akşama kadar kalabalıktı.
- Bayram arifesinde bütün hazırlıklar tamamlanmıştı.
- Seçim arifesinde herkes sonucu konuşuyordu.
- Arifede evdekiler sofra için erkenden hazırlığa başladı.
- Taşınmanın arifesinde kutular hâlâ yarım kalmıştı.
Yakın anlamlı kelimeler
Ön gün, eşik ve öncesi yakın kavramlardır. Eşik mecazi anlamda arifeye çok yakındır: bir şeyin hemen başlangıcını anlatır. Tam bir eş anlamlısı yoktur.
Akılda kalan bir ayrıntı
Arife sözcüğü Arapçada "bilmek, tanımak" anlamındaki bir kökten gelir. Kökendeki fikir, gelecek olanın ne olduğunun ARTIK BİLİNDİĞİ zamandır: arife, beklenenin kesinleştiği ve yalnızca vaktinin beklendiği gündür.
Arifenin havası
Arife, bayramın kendisinden çok beklentiyle anılır. Hazırlığın telaşı, çarşının kalabalığı ve akşama doğru yerleşen sessizlik bu günün bilinen görüntüleridir. Pek çok kişi için arife, bayramın en sevilen bölümüdür; çünkü beklenen şey henüz gelmemiş, yani bitmemiştir.