Banka, para toplayan, saklayan ve kredi veren kuruluştur. İtalyanca banca (sıra, tezgâh) sözcüğünden gelir.
Ne iş yapar
Bankanın temel işi paranın BİR YERDEN BAŞKA YERE aktarılmasıdır: birinin yatırdığı mevduat, bir başkasına kredi olarak verilir. Bu iki işlem arasındaki faiz farkı bankanın gelirini oluşturur. Bunun yanında havale, ödeme, kiralık kasa ve yatırım hizmetleri sunar.
Birleşik kullanımlar
Sözcük "toplama ve saklama yeri" anlamıyla başka alanlara da geçmiştir: kan bankası, tohum bankası, veri bankası, organ bankası. Bunların parayla ilgisi yoktur; ortak fikir bir şeyin gerektiğinde kullanılmak üzere biriktirilmesidir.
Cümle içinde kullanımı
- Maaşı her ay aynı bankaya yatıyordu.
- Bankadan konut kredisi için başvurdu.
- Kan bankasına bağış yapmak için sıraya girdi.
- Banka şubesi öğlen arası kapalıydı.
- Ödemeyi banka aracılığıyla gönderdi.
Yakın anlamlı kelimeler
Sandık ve kasa yakın kavramlardır ama aynı değildir: kasa yalnız saklar, banka ise topladığı parayı işletir. Eski metinlerdeki karşılığı bankadır; "banka" biçimi yerleşmiştir.
Akılda kalan bir ayrıntı
Sözcüğün kökündeki banca İtalyancada "tezgâh" demektir: ortaçağda para değiştiriciler işlerini meydanlardaki tezgâhların başında yapardı. İflas anlamındaki bankrupt de aynı kökten gelir — kırılan tezgâhtan.
Kalıp kullanımlar
- Banka hesabı — kişinin bankadaki kayıtlı parası.
- Bankaya yatırmak — parayı hesaba koymak.
- Merkez bankası — para politikasını yürüten üst kurum.
