Bebek, yeni doğmuş ve henüz yürümeye başlamamış çocuktur. Türkçede hem canlı hem oyuncak için kullanılır.
Kelimenin anlamları
1. Çocuk — yeni doğan, ilk yaşındaki çocuk. 2. Oyuncak — insan biçiminde oyuncak. "Kucağında bir bez bebek vardı." 3. Göz — gözbebeği; gözün ortasındaki kara halka.
Gözbebeği neden böyle denir
Birinin gözüne çok yakından bakıldığında orada kendi minik yansımanız görünür. Bu küçücük figüre "bebek" denmiş, ad da oradan kalmıştır. Aynı benzetme Latincede ve pek çok dilde bulunur — insanlar her yerde aynı ayrıntıyı fark etmiştir.
Cümle içinde kullanımı
- Bebek bütün gece rahat uyudu.
- Kız kardeşine oyuncak bebek aldılar.
- Bebeğin ilk dişi çıkmıştı.
- Karanlıkta gözbebekleri büyür.
- Bebek arabasını asansöre zor sığdırdılar.
Deyimler ve kalıp kullanımlar
- Göz bebeği gibi bakmak — çok özenle korumak.
- Bebek yüzlü — çocuksu görünen.
- Kundak bebeği — henüz kundaktaki, çok küçük bebek.
Yakın anlamlı kelimeler
Yavru, çocuk ve bebe yakın sözcüklerdir. Yavru hayvanlar için de kullanılır. Bebe halk ağzındaki biçimidir. Çocuk daha geniştir ve bebeklik dönemini de kapsar.
Akılda kalan bir ayrıntı
Bebek sözcüğü İstanbul'da bir semtin de adıdır ve oradaki kullanım çocukla ilgili değildir; adın kaynağı üzerine birkaç rivayet anlatılır. Türkçede gündelik bir sözcüğün yer adına dönüşmesi sık görülür.