Belge, bir şeyi kanıtlayan yazılı ya da basılı kâğıttır. Türkçe kökenlidir; "belgi" (iz, işaret) sözcüğüyle akrabadır.
Ayırt edici özelliği
Her yazı belge değildir. Belgeyi belge yapan KANITLAYICI olmasıdır: bir olayı, bir hakkı ya da bir durumu göstermesi gerekir. Bu yüzden belgede tarih, imza ya da kurum kaydı aranır — bunlar olmadan kâğıt yalnız bir metindir.
Türleri
- Resmî belge — kurum tarafından düzenlenen, mühürlü ya da imzalı.
- Kişisel belge — kimlik, diploma, ehliyet.
- Ticari belge — fatura, sözleşme, makbuz.
- Dijital belge — elektronik imzalı dosyalar.
Cümle içinde kullanımı
- Başvuru için gerekli belgeleri topladı.
- Belge olmadan iddia havada kalır.
- Eski belgeler arşivde saklanıyordu.
- Belgenin bir kopyasını dosyaya koydu.
- Sözleşme iki tarafın da imzasıyla belge hâline geldi.
Kalıp kullanımlar
- Belgelemek — kanıtla göstermek.
- Belgesel — gerçek olayları belgelere dayanarak anlatan film.
- Belgeli — kanıtı olan, resmî kaydı bulunan.
Yakın anlamlı kelimeler
Evrak, doküman, vesika ve kanıt yakın kavramlardır. Vesika eski karşılığıdır ve bugün yalnız "vesikalık fotoğraf" gibi kalıplarda yaşar. Kanıt daha geniştir: belge de bir kanıt türüdür ama her kanıt belge değildir.