Divan, kurul, şiir kitabı ve sedirdir.
Kelimenin Anlamı
Osmanlı'da devlet işlerinin görüşülüp karara bağlandığı kurul. Edebiyatta: bir şairin şiirlerinin belli bir düzene göre toplandığı kitap. Ayrıca: arkalıksız, geniş oturma yeri, sedir.
Cümle İçinde Kullanımı
- Divan, haftada dört gün toplanırdı.
- Fuzûlî'nin divanını okuyordu.
- Misafirleri divana buyur etti.
Divan-ı Hümayun
Osmanlı'da devletin en yüksek karar organıydı. Başında önce padişah, sonraki dönemlerde sadrazam bulunurdu; vezirler, kazaskerler, defterdarlar ve nişancı üyesiydi. Her tebaanın doğrudan başvurabildiği bir şikâyet mercii olması, kurumun en dikkat çekici yanıdır.
Edebiyattaki Divan
Divan edebiyatında şairler şiirlerini nazım biçimlerine ve kafiye harflerine göre sıralayarak bir kitapta toplardı. Divan sahibi olmak, şairliğin olgunluk ölçüsü sayılırdı. Bu geleneğe dayanarak 13.-19. yüzyıl arası yazılı edebiyatımıza divan edebiyatı denir.
Kullanım Notu
Divan Farsça kökenlidir. "Divan durmak" saygıyla el pençe durmak, "divane" ise deli, çılgın demektir.