Keyif, hoşnutluk ve iyi olma hâlidir.
Kelimenin Anlamı
Hoşa giden bir durumdan duyulan hoşnutluk; neşe. Ayrıca: kişinin genel sağlık ve ruh durumu ("keyfi yerinde").
Cümle İçinde Kullanımı
- Sabah kahvesini keyifle içti.
- Keyfin nasıl, iyi misin?
- Kendi keyfince yaşıyor.
Keyif ile Mutluluk
Keyif anlıktır ve bir uyarana bağlıdır: güzel bir yemek, iyi bir müzik. Mutluluk ise daha geniş ve süreklidir; anlam ve ilişkilerle beslenir. Yalnız keyfe dayanan bir hayat çabuk doyuma ulaşır; keyif, mutluluğun yerine değil yanına konduğunda değerlidir.
Deyimlerdeki Yeri
"Keyfi kaçmak" moralin bozulması, "keyfine bakmak" kendini iyi hissettirecek şeyleri yapması, "keyfî davranmak" ise kurala değil kişisel isteğe göre hareket etmek demektir. Son kullanım olumsuz bir anlam taşır.
Kullanım Notu
Keyif Arapça kökenlidir; çekimde ünlü düşer: "keyfi", "keyfe". "Keyfî" (kurala değil isteğe bağlı) ayrı anlamdadır ve şapkalı yazılır.