Köy, kırsal alandaki en küçük yerleşim birimidir. Nüfusu azdır, evler geniş aralıklarla kurulur ve geçim çoğunlukla toprağa dayanır.
Kelimenin Anlamı
Nüfusu az, geçimi tarıma ve hayvancılığa dayanan yerleşim birimi: köye dönmek.
Cümle İçinde Kullanımı
- Yaz tatilini her yıl dedesinin köyünde geçirirdi.
- Köyün tek fırını sabah erkenden açılırdı.
- Yol yapılınca köy ile ilçe arası kısaldı.
- Köyde herkes birbirini tanır.
Köyün Yapısı
Köylerde evler genellikle geniş bahçelidir ve ahır, samanlık gibi tarım yapıları eve yakın kurulur. Ortak kullanılan alanlar köyün yaşamında önemlidir: çeşme, meydan, cami ve okul çoğu köyde bulunur. Çevredeki tarlalar, meralar ve su kaynakları köyün geçim alanını oluşturur. Yönetim işleri muhtar ve ihtiyar heyeti eliyle yürütülür.
Kentleşme ve Köy
Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren tarımda makineleşme ve şehirlerdeki iş olanakları köyden kente göçü hızlandırdı. Bu göç bazı köylerin nüfusunu azalttı. Büyükşehir sınırları içinde kalan köylerin bir bölümü mahalleye dönüştürüldü.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Kasaba köyden büyük, şehirden küçüktür. Mezra ve oba, köyden de küçük yerleşmelerdir. Karşıtı şehir ya da kenttir. Köyde yaşayan kişiye köylü denir.