Kül, yanma bittikten sonra geriye kalan, yanmayan madde artığıdır. Odun, kömür ve bitki artıkları yandığında ortaya çıkar.
Kelimenin Anlamı
Yanma sonrası geriye kalan toz artık: ocağın külü.
Cümle İçinde Kullanımı
- Sobanın külünü sabah temizledi.
- Ateş sönmüş, geriye yalnız kül kalmıştı.
- Bahçıvan odun külünü toprağa karıştırdı.
- Rüzgâr mangalın külünü savurdu.
Külün Yapısı ve Kullanımı
Kül, yanan maddenin içindeki mineral tuzlarından oluşur; karbon yanıp gaz hâlinde uzaklaştığı için geriye bunlar kalır. Odun külü potasyum ve kalsiyum bakımından zengindir, bu yüzden geleneksel olarak toprağa gübre niyetine karıştırılır. Ancak fazlası toprağı aşırı bazik yapabilir. Geçmişte kül, sabun yapımında ve bulaşık ovmakta da kullanılırdı.
Güvenlik Notu
Sönmüş görünen kül, içinde günlerce kor taşıyabilir. Bu yüzden soba ve mangal külü plastik kovaya ya da çöpe doğrudan dökülmemeli; metal kapta ve yanıcı maddelerden uzakta bekletilmelidir.
Deyimler
Küle çevirmek, bir yeri tümüyle yakıp yok etmektir. Kül yutmamak, kolayca kanmamaktır. Küllenmek ise bir olayın ya da duygunun zamanla unutulmaya yüz tutmasıdır.
Yakın Anlamlı Kelimeler
İs yanmadan çıkan siyah kurumdur. Kor, henüz sönmemiş ateş parçasıdır. Kurum ise bacada biriken siyah tabakadır.