Şeyh, yol gösteren saygın kimsedir.
Kelimenin Anlamı
Tasavvufta bir tarikatın başında bulunan, müritlerine yol gösteren kişi. Temel anlamıyla: yaşlı, saygıdeğer kimse. Arap ülkelerinde: kabile ya da aşiret önderi.
Cümle İçinde Kullanımı
- Dergâhın şeyhi sabah sohbetini verdi.
- Körfez ülkelerinde şeyh unvanı yaygındır.
- Tarih kitabında bölgenin şeyhleri sayılmış.
Tasavvuftaki Yeri
Tasavvuf geleneğinde şeyh, müride manevi eğitim veren rehberdir; bu ilişkiye "seyrüsülûk" yolculuğu denir. Şeyhülislam ise Osmanlı'da dinî işlerin en üst makamıydı ve devlet yönetiminde fetva veren kurumun başıydı — tarikat şeyhliğiyle karıştırılmamalıdır.
Unvan Olarak Kullanımı
Arapçada "şeyh" temelde yaş ve saygınlık bildirir; bu yüzden âlimler, kabile önderleri ve yaşlılar için ortak bir hitap olmuştur. Körfez ülkelerinde yönetici ailelerin üyeleri de bu unvanı taşır.
Kullanım Notu
Şeyh Arapça kökenlidir. Çoğulu "şeyhler"dir; "şeyhlik" bu makamı anlatır.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Mürşit, derviş, pir ve önder yakın alandan kelimelerdir.