Zemin, taban ve dayanak yüzeyidir.
Kelimenin Anlamı
Yer, taban; bir yapının oturduğu toprak. Ayrıca: bir şeyin üzerine işlendiği yüzey (zemin rengi); mecazda ortam, dayanak ("uygun zemin").
Cümle İçinde Kullanımı
- Zemin etüdü yapıldı.
- Zemin katta oturuyor.
- Görüşme için zemin hazırlandı.
Zemin Etüdü
Yapı yapılmadan önce toprağın taşıma gücü, su durumu ve deprem davranışı incelenir. Gevşek ve suya doygun zeminlerde deprem sırasında "sıvılaşma" görülebilir: toprak sıvı gibi davranır ve yapı yana yatar. Bu yüzden sağlam bir bina, ancak zemine uygun temelle güvenlidir.
Zemin Kat
Sokak düzeyindeki kata zemin kat denir. Zemin kata dükkân yapılan binalarda taşıyıcı duvarların kaldırılması, yapının "yumuşak kat" oluşturmasına yol açar; deprem hasarlarında en sık görülen kusurlardandır.
Kullanım Notu
Zemin Farsça kökenlidir. "Zemin hazırlamak" mecazda bir işin koşullarını oluşturmak demektir.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Taban, toprak, temel ve kat yakın alandan kelimelerdir.