Bitki, kök, gövde ve yaprağı olan, ışıktan kendi besinini üreten canlıdır. Türkçe kökenlidir; bitmek (yetişmek, çıkmak) fiilinden türemiştir.
Bitkiyi ayıran özellik
Bitkiyi hayvandan ayıran en temel fark KENDİ BESİNİNİ ÜRETMESİDİR. Hayvan besinini dışarıdan almak zorundadır ve bu yüzden hareket eder; bitki ise ışık, su ve karbondioksitle besinini kendi yapar, yer değiştirmesi gerekmez.
Fotosentez
Yaprakta bulunan klorofil güneş ışığını yakalar; bitki bu enerjiyle su ve karbondioksiti birleştirip şeker üretir, artık olarak da oksijen verir. Dünyadaki oksijenin büyük bölümü bu işlemden gelir — hem karadaki bitkilerden hem denizdeki alglerden.
Bölümleri
- Kök — toprağa tutunur, su ve mineral alır.
- Gövde — taşır ve destekler.
- Yaprak — fotosentezin yapıldığı yer.
- Çiçek ve tohum — üremeyi sağlar.
Cümle içinde kullanımı
- Balkondaki bitkileri düzenli suluyordu.
- Bu bitki gölgede daha iyi yetişir.
- Bitki örtüsü bölgeden bölgeye değişir.
- Tıbbi bitkiler üzerine bir kitap okudu.
- Bitkinin kökleri saksıyı doldurmuştu.
Yakın anlamlı kelimeler
Nebat eski karşılığıdır. Ot ve ağaç bitkinin türleridir; flora ise bir bölgedeki bitki topluluğunun tamamını anlatır.
Akılda kalan bir ayrıntı
Türkçede "bitki" sözcüğü yirminci yüzyılda türetilmiştir; öncesinde nebat kullanılıyordu. Aynı kökten gelen "bitmek" fiili bugün hem "sona ermek" hem "yetişmek" anlamına gelir — "ekin bitti" cümlesi bu yüzden iki türlü okunabilir.