Doruk, dağın en tepe noktasıdır. Kelime bu somut anlamının yanında "en üst nokta" anlamında mecaz olarak da sık kullanılır.
Kelimenin Anlamları
1. Dağın en yüksek yeri, zirve: dağın doruğu. 2. Mecaz olarak en üst düzey: başarısının doruğu. 3. Bir ağacın en üst dalı.
Cümle İçinde Kullanımı
- Dağcılar sabaha karşı doruğa ulaştı.
- Kariyerinin doruğundayken sahneye veda etti.
- Heyecan, maçın son dakikalarında doruğa çıktı.
- Karlı dorukları güneş doğarken pembeye boyandı.
Kullanım Notu
Doruk noktası kalıbı bir olayın en yoğun anını anlatır ve edebiyatta olay örgüsünün en gergin bölümü için kullanılır: bir hikâyede serim, düğüm ve çözüm arasında gerilimin en yükseldiği noktaya doruk denir. Coğrafyada zirve ve tepe yakın kelimelerdir; zirve doruk ile aynı anlamdadır, tepe ise daha alçak yükseltileri karşılar.
Türemiş Kullanımlar
Doruğa çıkmak en yüksek düzeye ulaşmayı, doruktan inmek ise o düzeyden gerilemeyi anlatır. Dağcılıkta bir tırmanışın hedefi çoğu zaman doruktur ama sporun kuralı "doruğa çıkmak kadar sağ dönmek de başarıdır" biçiminde özetlenir. Coğrafyada karla kaplı kalan yüksek noktalara kalıcı karlı doruklar denir; buralarda kar yaz boyunca da erimez.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Zirve, tepe, şahika ve en üst nokta bağlama göre doruk yerine kullanılabilir. Karşıtı dip ya da etektir; dağın alt bölümüne dağ eteği denir.