Hüküm, karar ve yargı demektir.
Kelimenin Anlamı
Mahkemenin davayı sonuçlandıran kararı. Ayrıca: bir konuda varılan yargı; egemenlik, etki ("hüküm sürmek"); bir metindeki kural ("kanun hükmü").
Cümle İçinde Kullanımı
- Mahkeme hükmünü açıkladı.
- Ortalıkta sessizlik hüküm sürüyordu.
- Sözleşmenin üçüncü hükmü tartışmalı.
Yargıda Hüküm
Hüküm, duruşmanın sonunda açıklanan ve davayı bitiren karardır; gerekçesiyle birlikte yazılır. Kesinleşmeden önce istinaf ve temyiz yolu açıktır. "Hüküm giymek", bir kişi hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi demektir.
Hüküm ile Karar
Her hüküm bir karardır ama her karar hüküm değildir: davanın yürüyüşüne ilişkin ara kararlar (bilirkişi atanması, tanık dinlenmesi) hüküm sayılmaz. Hüküm, uyuşmazlığı esastan çözen karardır.
Kullanım Notu
Hüküm Arapça kökenlidir; "hâkim", "hakem" ve "hikmet" ile aynı köktendir. Çekimde ünlü düşer: "hükmü", "hükme".
Yakın Anlamlı Kelimeler
Karar, yargı, kanaat ve madde yakın anlamlı kelimelerdir.