Kabile, ortak bir soydan geldiğine inanan, birlikte yaşayan ve kendi kurallarıyla yönetilen topluluktur.
Kelimenin Anlamı
Ortak soy bağıyla bağlı, kendi geleneğine göre yönetilen topluluk.
Cümle İçinde Kullanımı
- Bölgede yaşayan kabileler kendi dillerini konuşuyordu.
- Kabile reisi, anlaşmazlığı çözmek için toplantı çağırdı.
- Kabilenin gelenekleri kuşaktan kuşağa aktarılmıştı.
- Araştırmacı, kabilenin yaşayışını yıllarca inceledi.
Kabile Nasıl İşler?
Kabilenin temel bağı akrabalıktır; üyeler ortak bir atadan geldiklerini kabul eder. Yönetim genellikle yaşça büyük ve saygın kişilerden oluşan bir kurula ya da reise aittir; kararlar yazılı hukuka değil geleneğe dayanır. Anlaşmazlıklar mahkeme yerine arabuluculukla çözülür. Kabileler, devlet öncesi toplum biçiminin en yaygın örneğidir ve bugün de dünyanın pek çok yerinde varlığını sürdürür. Türkçede benzer yapı için aşiret kelimesi kullanılır; aşiret genellikle birden çok aileyi, kabile ise daha geniş bir soy birliğini anlatır.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Aşiret, boy, oymak ve klan bağlama göre kabile yerine kullanılabilir. Boy Türk tarihinde kullanılan karşılıktır; oymak ise boyun alt bölümüdür.