Kök, bitkiyi toprağa bağlayan ve su ile mineral alan bölümdür. Kelime dil bilgisi ve matematikte de temel bir kavramdır.
Kelimenin Anlamları
1. Bitkinin toprak altındaki bölümü: ağacın kökü. 2. Dil bilgisinde kelimenin ek almamış biçimi: kelime kökü. 3. Matematikte bir denklemi sağlayan değer ya da karekök: dokuzun karekökü. 4. Bir şeyin kaynağı, aslı: sorunun kökü.
Cümle İçinde Kullanımı
- Fidanın kökleri henüz toprağa iyi tutunmamıştı.
- "Gözlük" kelimesinin kökü "göz"dür.
- Denklemin iki gerçek kökü bulundu.
- Anlaşmazlığın kökü çok eskiye dayanıyordu.
Bitkide Kök
Kök üç işi birden yapar: bitkiyi toprağa sabitler, su ve mineral alır, bazı bitkilerde besin depolar. Havuç ve turp gibi bitkilerde depolanan besin yüzünden kök kalınlaşmıştır. Kökün ucundaki ince emici tüyler suyun alınmasını sağlar; bu yüzden fidan sökülürken köklere zarar vermemek gerekir.
Dil Bilgisinde Kök
Kök, bir kelimenin anlamlı en küçük parçasıdır ve ek almamıştır. Türkçede kökler isim ya da fiil kökü olur: ev, su isim; gel-, yaz- fiil köküdür. Köke yapım eki gelince yeni bir kelime, çekim eki gelince aynı kelimenin farklı bir hâli oluşur.
Deyimler
Kökünü kurutmak bir şeyi tümüyle ortadan kaldırmaktır. Kök salmak, bir yere iyice yerleşmektir. Köküne inmek ise bir sorunun asıl nedenini bulmaktır.