Park, iki ayrı anlamı bir arada taşıyan kelimelerden biridir.
Kelimenin Anlamı
1. Ağaçlandırılmış, oturma ve gezinti için düzenlenmiş kamusal alan. 2. Taşıtın bir yere bırakılması: park yeri, park etmek.
Cümle İçinde Kullanımı
- Çocuklar parkta akşama kadar oynadı.
- Arabayı binanın arkasına park etti.
- Parkın girişindeki çınar yüz yaşından büyükmüş.
- Bu sokakta park etmek yasak.
Kent İçinde Parklar
Parklar kentte yalnız dinlenme alanı değildir. Ağaçlar yazın havanın sıcaklığını düşürür, yağmur suyunun toprağa sızmasını sağlar ve gürültüyü bir ölçüde keser. Kent planlamasında kişi başına düşen yeşil alan miktarı bu yüzden ayrı bir ölçüt olarak izlenir.
Park Etmek
Taşıtı bırakmak anlamındaki kullanım Batı dillerinden gelmiştir. Trafikte park yasağı, yol güvenliği ve görüş açısıyla ilgilidir: kavşaklara, yaya geçitlerine ve durak alanlarına park etmek görüşü kapatarak kaza riskini artırır.
Kullanım Notu
Park etmek iki kelime olarak ayrı yazılır. Otopark ise taşıtların bırakıldığı düzenli alanı anlatan birleşik bir kelimedir.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Yeşil alan anlamında bahçe, koru ve bostan; taşıt anlamında otopark ve duraklama yakın kelimelerdir.
