Tarçın, tarçın ağacının iç kabuğundan elde edilen, kendine özgü kokulu baharattır.
Kelimenin Anlamı
Ağaç kabuğundan elde edilen, tatlımsı ve keskin kokulu baharat.
Cümle İçinde Kullanımı
- Sütlaca üzerine tarçın serpti.
- Salebin yanında tarçın ikram edildi.
- Tarçın çubuğunu çaya attı.
- Tarçın kokusu bütün mutfağa yayılmıştı.
Nasıl Elde Edilir?
Tarçın, ağacın gövdesinden değil iç kabuğundan çıkarılır. Kabuk soyulur, kuruturken kendiliğinden kıvrılarak çubuk hâlini alır. Çubuk hâli aromasını daha uzun korur; toz tarçın kolay kullanılır ama kokusunu daha hızlı kaybeder. İki ana türü vardır: Seylan tarçını daha açık renkli, ince ve yumuşak tatlıdır; Cassia ise koyu, kalın ve daha keskindir — marketlerde en çok satılan türdür. Tarçın yalnız tatlılarda kullanılmaz; bazı mutfaklarda et yemeklerinde ve pilavda da yer alır. Sıcak içeceklerde ise en bilinen eşlikçisi saleptir.
Saklama
Tarçın serin, kuru ve karanlık bir yerde, ağzı kapalı kapta saklanmalıdır. Isı ve ışık uçucu yağları uçurur; kokusunu yitirmiş bir tarçın tat vermez. Çubuk hâli iki yıla kadar, toz hâli ise altı ay ile bir yıl arasında aromasını korur.
Yakın Anlamlı Kelimeler
Baharat, karanfil, zencefil ve kakule yakın kelimelerdir. Karanfil ve kakule tarçınla birlikte sıcak içeceklerde sık kullanılan baharatlardır.